14 feb Blog: Gelukkig zijn met je werk – een mooi streven met een grote paradox

Door: Dennis van Es

Afgelopen week was ik een rondje wandelen met een goede vriend van me. Tijdens de wandeling hadden we het over NetWerkend en interessante thema’s. We kregen hierbij een nieuw waardevol inzicht dat ik graag met jullie wil delen.

Veel Young Professionals switchen de eerste 10 jaar van hun professionele carrière regelmatig van baan. Dit is totaal anders dan hoe onze ouders omgingen met werk. Daarnaast zie je dat er veel stressgerelateerde klachten bestaan bij deze groep. Hoe komt dit eigenlijk?

Zelf denk ik dat dit komt door de manier waarop onze generatie opgevoed is. We zijn als Young Professionals bijna allemaal opgevoed met het motto: doe waar je gelukkig van wordt. Een mooi streven, want (werk)geluk is ontzettend belangrijk voor iedereen. Ook zijn veel kinderen opgevoed met een liefdevolle zin als: “je bent de meest speciale persoon op de hele wereld”. Ikzelf ben daar absoluut een voorbeeld van.

Als je kijkt naar de opvoeding van onze opvoeders dan is dat wel anders geweest. Onze opa’s en oma’s hebben na de 2e wereldoorlog Europa weer opgebouwd. Veiligheid, zekerheid en gezondheid waren de thema’s die toen speelden. Dit hebben zij onze ouders dus ook meegegeven. Ook was je als individu niet zo belangrijk; het ging juist om het collectief.

Ik denk dat deze opvoeding er onder andere voor heeft gezorgd dat een deel van hen pas op een later moment in hun leven is gaan nadenken over wat zij nu eigenlijk belangrijk vinden in het leven en hoe zij hun rol zien als individu. Niet voor niets zijn burn-outs en midlife crisises een welbekend fenomeen onder 35- tot 50-jarigen. Daarnaast is de generatie van onze ouders een generatie geweest die zich behoorlijk heeft afgezet tegen hun ouders, denk aan de provo- en hippiebeweging. In onze opvoeding wordt denk ik daarom meegegeven: ‘Ga jij nou iets doen waar je (wel) gelukkig van wordt!’.

Dan begin je met werken en kom je erachter dat het werkende leven niet altijd zaligmakend is. Ik denk dat iedereen ermee eens is dat aan ieder werk een minder leuk aspect verbonden is. Misschien is dat voor jou de administratie, of wellicht wel het reizen. Daarnaast ben je één van de vele starters in je bedrijf, en merk je dat je helemaal niet de meest speciale persoon bent op deze wereld.

Door je opvoeding ga je dan al snel twijfelen: “Word ik hier wel echt gelukkig van?”. Daarbij heb je nog weinig ervaring, waardoor je eerder geneigd bent om bij het groenere gras te gaan kijken.

Filosofisch is het ook leuk na te denken over de zin “doe waar je gelukkig van wordt”. Stel dat je niet gelukkig bent, doe je dan ook altijd iets verkeerd? De impliciete aanname is dan ook dat je het leven en/of geluk maakbaar is. Daarnaast kan je je ook afvragen of gelukkig zijn hetzelfde is als jezelf gelukkig voelen. Soms zet je het grotere geheel of het waarom vóór je persoonlijke motivatie. We zijn mensen en we leven met en voor elkaar, wat niet altijd even ‘leuk’ is. Durf jij je in niet gelukkige tijden in te zetten voor de ander?

Ik denk wel dat iedereen een eigen verantwoordelijkheid heeft om kritisch naar zichzelf te kijken en zichzelf te ontwikkelen. Denk daarbij ook aan jouw eigen waarom op deze aardbol en wees je ervan bewust dat geluk nastreven niet altijd de juiste weg is om jouw waarom na te streven. Misschien is het zelfs zo dat het leven van jouw waarom je uiteindelijk gelukkig(er) maakt. Én wees in die missie coulant en liefdevol naar je eigen gevoel en neem ook contextfactoren, zoals hierboven beschreven, mee in je verhaal. Word je toch gelukkiger van? 😊